Latest News
Habang ang mga lokal na media ay namumutakti sa pagbabalita sa mga nagkalat na balita patungkol sa mga pinsalang nagawa ng Bagyong Frank, ang CNN News naman ay nakakatuwa rin namang ginawa ang ganung pagbabalita. May kung sampung minuto sa bawat international news patungkol sa lumubog na MV Princess of the Stars. Naisip ko lang, kung wala pang ganitong mangyayari, hindi lilitaw na may bansang Pilipinas na ipapalabas sa CNN News.
Nagtataka pa ‘yung news anchor sa CNN kung bakit daw hinayaang maglayag ang MV Princess of the Stars gayong alam naman na may paparating na bagyo. Lahat naman ‘yun ang tanong, Bakit nga ba? Sino ang pumatay kay Ninoy? Bakit may itlog ang sisig sa Manila? Totoo ba ang kwento patungkol sa Golden Buddha at Yamashita Treasure? Natatakot ka rin ba sa itsura ni Imelda? Hindi pa pala tapos ang seryeng “Lobo”?
Para bagang tribute sa lumubog na MV Princess of the Stars, nakita ko ang video na ito sa Youtube.com. Pamatay ang background music nito, kanta ng Asin na pinamagatang “Wala ka bang napapansin?” [Well, actually, may napansin ako: Bakit ganyan ang background music?] Makikita sa video ang mga larawan ng mga “iskwater” sa mga tabing-ilog, mga larawan ng paghagupit ng Bagyong Frank, at mga malulungkot na tao (na sa kung ano ang dahilan, ayaw kong manghula). Hindi ko talaga alam, pero natatawa ako sa video na ito. Nais ko tuloy isipin,
“Oo nga noh, baka naman kaya tumaob ang barkong MV Princess of the Stars ay dahil sa polusyon? Hala! Hindi pala kasalanan ng Sulpicio Lines; kasalanan pala natin.”
Sa ibang balita, nahirapan ang mga rescuers na hanapin ang dalawang naanod na mountaineers sa Zambales; hindi pa raw lumulutang ang mga ito.
Nagtataka pa ‘yung news anchor sa CNN kung bakit daw hinayaang maglayag ang MV Princess of the Stars gayong alam naman na may paparating na bagyo. Lahat naman ‘yun ang tanong, Bakit nga ba? Sino ang pumatay kay Ninoy? Bakit may itlog ang sisig sa Manila? Totoo ba ang kwento patungkol sa Golden Buddha at Yamashita Treasure? Natatakot ka rin ba sa itsura ni Imelda? Hindi pa pala tapos ang seryeng “Lobo”?
Para bagang tribute sa lumubog na MV Princess of the Stars, nakita ko ang video na ito sa Youtube.com. Pamatay ang background music nito, kanta ng Asin na pinamagatang “Wala ka bang napapansin?” [Well, actually, may napansin ako: Bakit ganyan ang background music?] Makikita sa video ang mga larawan ng mga “iskwater” sa mga tabing-ilog, mga larawan ng paghagupit ng Bagyong Frank, at mga malulungkot na tao (na sa kung ano ang dahilan, ayaw kong manghula). Hindi ko talaga alam, pero natatawa ako sa video na ito. Nais ko tuloy isipin,
“Oo nga noh, baka naman kaya tumaob ang barkong MV Princess of the Stars ay dahil sa polusyon? Hala! Hindi pala kasalanan ng Sulpicio Lines; kasalanan pala natin.”
Sa ibang balita, nahirapan ang mga rescuers na hanapin ang dalawang naanod na mountaineers sa Zambales; hindi pa raw lumulutang ang mga ito.
Here are the official candidates of Bb. Pilipinas 2008 | |||
 Eizza Rancesca Lim |  Patricia Fernandez |  Toni Alyessa Hipolito |  Karla Paula Henry |
 Ma. Kristelle Lazaro |  Evangeline Mae Castillo |  Jennifer Barrientos |  Danielle Castano |
 Kathleen Phyllis Guerrero |  Arvin Gail Areola |  Gianni Michelle Laudato |  Jaysel Arrozal |
 Tabetha Jo Frick |  Karen Golar |  Janina San Miguel |  Margarita Gutierrez |
 Lady Lou Garidan |  Elizabeth Jacqueline Nacuspag |  Patricia Fry Francisco |  Roxanne Tadique |
 Karla Cristina Garcia |  Ma. Anne Kathleen Labung |  Agatha Fontanilla |  Rizza Liz Catigan |
Janina San Miguel
Ms. Bb. Pilipinas World 2008
Patricia Fernadez
Ms. Bb. Pilipinas International 2008
Jennifer Barrientos
Ms. Bb. Pilipinas Universe 2008
HAY, BUHAY AMERICA TALAGA
A friend named 'Maeng Ni' posted this.
Lahat ng sinabi niya nakakatuwa at totoo.
Akala ng mga tao na nasa Pilipinas kapag nasa America ka akala nila madami ka ng pera. Ang totoo, madami kang utang, dahil credit card lahat ang gamit mo sa pagbili mo ng mga gamit mo. Kailangan mo gumamit ng credit card para magka-credit history ka, kase pag hindi ka umutang o wala kang utang, hindi ka pagkakatiwalaan ng mga kano . Pag wala kang credit card, ibig sabihin wala kang kapasidad magbayad.
Akala nila mayaman ka na kase may kotse ka na. Ang totoo, kapag hindi ka bumili ng kotse sa America maglalakad ka ng milya-milya sa ilalim ng init ng araw o kaya sa snow. Walang jeepney, tricycle o padyak sa America ..
Akala nila masarap ang buhay dito sa America . Ang totoo, puro ka trabaho kase pag di ka nagtrabaho, wala kang pangbayad ng bills mo sa kotse, credit card, ilaw, tubig, insurance, bahay at iba pa. Hindi ka na pwedeng tumambay sa kapitbahay kase busy din sila maghanap buhay pangbayad ng bills nila.
Akala nila masaya ka kase nagpadala ka ng picture mo sa Disneyland, Seaworld, Six Flags, Universal Studios at iba pang attractions. Ang totoo, kailangan mo ngumiti kase nagbayad ka ng $70+ para makarating ka dun, kailangan mo na naman ang 10 hours na sweldo mong
pinangbayad sa ticket.
Akala nila malaki na ang kinikita mo kase dolyar na sweldo mo. Ang totoo, malaki pagpinalit mo ng peso, pero dolyar din ang gastos mo sa America. Ibig sabihin ang dolyar mong kinita sa presyong dolyar mo din gagastusin.
Ang P15.00 na sardinas sa Pilipinas, sa America $1.00 = P41.00. Ang isang pakete ng sigarilyo sa pilipinas P40.00, sa
America $ 6.50 = P266.50, ang upa mo sa bahay na P10,000 sa Pilipinas, sa America $1,000++ = P41,000++
Akala nila buhay milyonaryo ka na kase ang ganda ng bahay at kotse mo. Ang totoo milyon ang utang mo. Ang bago mong kotse 5 taon mong huhulugan. Ang bahay 30 taon mong huhulugan. Ibig sabihin, alipin ka ng bahay at kotse mo.
Madaming naghahangad na makarating sa America . Lalo na mga nurses, mahirap maging normal na manggagawa sa Pilipinas. Madalas pagod ka sa trabaho. Pag dating ng sweldo mo, kulang pa sa pagkain mo. Pero ganun din sa ibang bansa katulad ng America .
Hindi ibig sabihin dolyar na ang sweldo mo, yayaman ka na, kailangan mo ding magbanat ng buto para mabuhay ka sa ibang bansa.
Isang malaking sakripisyo ang pag alis mo sa bansang pinagsilangan at malungkot iwanan ang
mga mahal mo sa buhay. Hindi pinupulot ang pera dito o pinipitas. Hindi ako naninira ng pangarap, gusto ko lang buksan ang bintana ng katotohanan.
comment ng isang kaibigan:
Hindi yung actual living condition sa amerika ang importante sa Pinoy Ang pinakamahalaga ay makapunta sa fantasyland sapagkat diyan namulat ang nga Pilipino simula pa nung kanilang grade school. Gusto nilang makasakay sa eroplano at mamuhay sa kapaligiran ng snow, hamon, keso, mansanas, ubas at maipakita sa mga pinoy sa Pilipinas na naabot na niya ang paraisong nagbibigay ng credit. Hindi masamang mangarap pero hanggang dito na lang yata ang pangarap ng mga Pilipino.
Kung tutuusin, sino nga ba ang gustong maiwan sa Pilipinas sa mga kurakot na officials? Hirap ka na sa trabaho, wala ka pang pambili ng Oakley, pizza at iPod.
A friend named 'Maeng Ni' posted this.
Lahat ng sinabi niya nakakatuwa at totoo.
Akala ng mga tao na nasa Pilipinas kapag nasa America ka akala nila madami ka ng pera. Ang totoo, madami kang utang, dahil credit card lahat ang gamit mo sa pagbili mo ng mga gamit mo. Kailangan mo gumamit ng credit card para magka-credit history ka, kase pag hindi ka umutang o wala kang utang, hindi ka pagkakatiwalaan ng mga kano . Pag wala kang credit card, ibig sabihin wala kang kapasidad magbayad.
Akala nila mayaman ka na kase may kotse ka na. Ang totoo, kapag hindi ka bumili ng kotse sa America maglalakad ka ng milya-milya sa ilalim ng init ng araw o kaya sa snow. Walang jeepney, tricycle o padyak sa America ..
Akala nila masarap ang buhay dito sa America . Ang totoo, puro ka trabaho kase pag di ka nagtrabaho, wala kang pangbayad ng bills mo sa kotse, credit card, ilaw, tubig, insurance, bahay at iba pa. Hindi ka na pwedeng tumambay sa kapitbahay kase busy din sila maghanap buhay pangbayad ng bills nila.
Akala nila masaya ka kase nagpadala ka ng picture mo sa Disneyland, Seaworld, Six Flags, Universal Studios at iba pang attractions. Ang totoo, kailangan mo ngumiti kase nagbayad ka ng $70+ para makarating ka dun, kailangan mo na naman ang 10 hours na sweldo mong
pinangbayad sa ticket.
Akala nila malaki na ang kinikita mo kase dolyar na sweldo mo. Ang totoo, malaki pagpinalit mo ng peso, pero dolyar din ang gastos mo sa America. Ibig sabihin ang dolyar mong kinita sa presyong dolyar mo din gagastusin.
Ang P15.00 na sardinas sa Pilipinas, sa America $1.00 = P41.00. Ang isang pakete ng sigarilyo sa pilipinas P40.00, sa
America $ 6.50 = P266.50, ang upa mo sa bahay na P10,000 sa Pilipinas, sa America $1,000++ = P41,000++
Akala nila buhay milyonaryo ka na kase ang ganda ng bahay at kotse mo. Ang totoo milyon ang utang mo. Ang bago mong kotse 5 taon mong huhulugan. Ang bahay 30 taon mong huhulugan. Ibig sabihin, alipin ka ng bahay at kotse mo.
Madaming naghahangad na makarating sa America . Lalo na mga nurses, mahirap maging normal na manggagawa sa Pilipinas. Madalas pagod ka sa trabaho. Pag dating ng sweldo mo, kulang pa sa pagkain mo. Pero ganun din sa ibang bansa katulad ng America .
Hindi ibig sabihin dolyar na ang sweldo mo, yayaman ka na, kailangan mo ding magbanat ng buto para mabuhay ka sa ibang bansa.
Isang malaking sakripisyo ang pag alis mo sa bansang pinagsilangan at malungkot iwanan ang
mga mahal mo sa buhay. Hindi pinupulot ang pera dito o pinipitas. Hindi ako naninira ng pangarap, gusto ko lang buksan ang bintana ng katotohanan.
comment ng isang kaibigan:
Hindi yung actual living condition sa amerika ang importante sa Pinoy Ang pinakamahalaga ay makapunta sa fantasyland sapagkat diyan namulat ang nga Pilipino simula pa nung kanilang grade school. Gusto nilang makasakay sa eroplano at mamuhay sa kapaligiran ng snow, hamon, keso, mansanas, ubas at maipakita sa mga pinoy sa Pilipinas na naabot na niya ang paraisong nagbibigay ng credit. Hindi masamang mangarap pero hanggang dito na lang yata ang pangarap ng mga Pilipino.
Kung tutuusin, sino nga ba ang gustong maiwan sa Pilipinas sa mga kurakot na officials? Hirap ka na sa trabaho, wala ka pang pambili ng Oakley, pizza at iPod.
Buong ipinagmalaki ng Pambansang Kamao na si Manny Pacquiao na inabot ng 9 na takes ang kissing scene nila ni Ara Mina para sa kanilang 2007 Metro Manila Film Festival entry na “Anak ng Kumander.”
Ayon kay Manny, ito ay para maging “maayos” ang eksena. Wala po ang kanyang asawang si Jinky nang shinu-shoot ang eksena."Anak ng Kumander" is easy to dismiss as just another Filipino action movie that doesn't offer anything new to the table. And it's hard to imagine how it would pull in audiences even with all the events surrounding the film (not the least of all star and co-producer Manny Pacquiao's shenanigans with co-star Ara Mina). An unconvincing jingoistic picture with melodramatic hogwash marked by tedious moralization, "Anak ng Kumander" is a slog that adds up to not much more than an empty affair in the ongoing Metro Manila Film Festival (MMFF).
Philippine boxing idol Pacquiao plays Ka Iden, the leader of a viligante group in Basilan who puts to his brand of justice who has wronged the townsfolk. The mayor of the town (Efren Reyes Jr.), who is predictably corrupt, has placed a P10 million reward to anyone who can capture or kill Iden. Ara Mina plays a TV reporter assigned to Iden's case while Valerie Concepcion is a member of the rebel group.
Directed by Jose "Kaka" Balagtas, "Anak ng Kumander" is unconvincing in virtually all aspects. Its moral, which is all but mauled into its audiences, states how a man who lives by his principles could spark a national revolution and create transofrmation. While such an idea is all well and good, the notion of subtlety in storytelling is bypassed in favor of beating home the point with excessive mawkish sentiment.
It doesn't help that the screenwriters prove entirely feckless at establishing and developing its characters. The cloying final act might have held more resonance had the viewer been provided with enough opportunity to care about the people involved in the story. As it is, Pacquiao's characters is a monotonous cipher whose background and motivation are paced in a quick processor in favor of a whole lot of inept action scenes in the jungle and a lot more of moral mumbo-jumbo. The dialogue, while not becoming a classic howler as Balagtas' previous outing "Apoy sa Dibdib ng Samar" ("Saging lang ang may puso!"), still finds shards of laugh-inducing moments. Technically, the film suffers with ill-placed split-screen effects, an unmemorable score, distracting camera movements, and some blurred shots.
In his second leading role in a feature film (what, you don't remember 2005's "Lisensyadong Kamao"?), Manny Pacquiao should think about focusing on boxing. His recent foray into politics did not end as a success and his venture into film production seems treading the same path. Pacquiao's rendering of his paper-thin role is so uninspired as to almost feel like another supporting character rather than a lead performer, and his dramatic scenes are done so laughably bad. Ara Mina is every bit Pacquiao's equal. As for poor Valerie Concepcion, she just goes through the motions of the script, trying to achieve a look of a lethal female with guns, but she just isn't cut out for it.
If there is something good to be found, it is that "Anak ng Kumander" is at least filled with some humor (mostly unintentional) and, if you're up to those sort of films, you can at least laugh at it and say that it's not an entirely unwatchable affair.
Movie Synopsis:
The son of a rebel continues his father’s work, hiding out in the mountains with a band of men, wreaking havoc on the corrupt officials who continue to oppress the people. Using his unique code of honor, he meets out justice to all those who deserve punishment. But the life of a rebel is difficult, and he must eventually make a choice between his values and a chance for an easier life.
While counter-punching expert Juan Manuel Marquez doesn’t give Manny Pacquiao the creeps, the Filipino hotshot insists he is not taking his Mexican rival lightly.
"I am not underestimating Marquez," Pacquiao said in a radio interview from Los Angeles yesterday.
"I know for a fact that Marquez is also training very hard for this very important fight."
On March 15, before an expected overflow crowd at the Mandalay Bay in Las Vegas, Pacquiao and Marquez square off not only for the World Boxing Council (WBC) super featherweight crown but for the universal recognition of being declared the finest 130-pounder and a pound-for-pound star as well.
The two had battled to a 12-round split draw almost four years ago and Pacquiao and Marquez are aching to prove who is far superior between them.
Pacquiao, 29, revealed that while he has undoubtedly trained like never before, he expects Marquez, 34, to be in top condition as well when they answer the bell for the showdown dubbed "Unfinished Business."
With less than two weeks before the fight, Pacquiao has gone full blast in his sparring and workout and he should taper off beginning late this week in time for his departure for Sin City on March 10.
Before heading to Las Vegas, Pacquiao and Marquez will grace a press conference for the southern California press in a hotel to be determined soon.
"The Beverly Hills won’t be available on that particular time (lunchtime) so they’re trying to look for another venue," Top Rank big boss Bob Arum said yesterday.
Arum likewise said Pacquiao will get on a private plane from Los Angeles, the first time Pacquiao is taking such a route since he had opted to be driven there by his chauffeur whenever a fight takes place in Las Vegas.
"Manny will be joined by Freddie and a few others on the private plane," Arum, who will be on the same flight, said.
Meanwhile, Arum bared that "for the first time in Pacquiao’s career," there’ll be closed circuit TV in at least two Vegas hotels.
"We won’t be selling tickets for the closed circuit until three days before the fight. There are less than a thousand (venue) tickets left and we expect a sellout," said the 76-year-old Harvard-educated lawyer.
As in other moneymaking ventures entered by Top Rank, Pacquiao’s MP Promotions will also receive a cut in the revenue based on Pacquiao’s contractual agreement with Top Rank.
A street smart half-Japanese half-Filipino man falls in love with the daughter of his rich Filipino boss. He must overcome a tremendous of his rich Filipino boss. He must overcome a tremendous difference in social status and cultural identity, and the constant air of discrimination that hangs over his head.
Cast: jacky Woo, Jennylyn Mercado, Gabby Eigenmann, Ni
Showing this March... I will love to watch this movie... I love Jennylyn Mercado...
| | |||
| | |||
Nakikita na rin nating isinusuot ng actress ang mga damit ng Karimadon sa Marimar, pictorials at TV guestings. Two-year contract ang pinirmahan ni Marian bilang endorser at posibleng ma-extend pa’t nakita naming gustung-gusto siya ng may-ari na si Josie Go. Naglalakihang billboards ng actress ang nakikita ngayon sa Metro Manila at naka-display ang mga litrato niya sa mga branch ng clothing line nationwide. Bukod sa talent fee, franchise ng Karimadon ang hiningi ni Marian at kung maaayos, sa SM Mall of Asia ito ilalagay. Ang mommy daw niya ang mag-aasikaso nito para ’di na umalis ng bansa at makasama na niya rito. Samantala, ayaw pangunahan ni Marian ang GMA Network, kaya kahit naglabasan nang siya si Dyesebel at kahit nag-pictorial na, ayaw pa ring kumpirmahin. Pati ang balitang si Dingdong Dantes pa rin ang kanyang makaka-pareha at gaganap sa role ni Fredo ay smile lang ang sagot ng actress. Malapit nang matapos ang Marimar, kaya ayaw nang palakihin ni Marian ang isyung war na naman sila ni Katrina Halili at nagde-dedmahan na naman sila sa taping. Mabuti at hindi naaapektuhan ang rating ng telenovela sa on and off friendship ng dalawa. | |||
Florida Fil-Am Ramiele Malubay sings the Brenda Lee mid-'60s hit at the 2008 Top 24 American Idol - Season 7.